Spektakl: Zimne dziecko

Krajobraz równinny z drewnianym domkiem w centrum. Foto: Jennifer Kramer

27 czerwca 2021, niedziela, godz. 19.30

Wstęp wolny!

Zapraszamy na dramat Mariusa von Mayenburga o krytyce rodzinnych relacji.

  • Zimne dziecko Mariusa von Mayenburga
  • Tłumaczenie: Elżbieta Ogrodowska-Jesionek
  • Adaptacja i reżyseria: Natalia Sołtysik
  • Kostiumy: Anna Czarnota
  • Video: Natalia Sołtysik i uczestnicy WSADu

„(…) Krytyka rodzinnych relacji, które ogniskują i odzwierciedlają kryzys społeczeństwa. (…) W celu jej przeprowadzenia Mayenburg nie tylko inaczej rozłożył akcenty, ale przede wszystkim inaczej posłużył się teatralną konwencją. Elementy filmowego montażu i filmowej narracji służą tu zacieraniu różnicy pomiędzy realnym życiem bohaterów a światem ich (najczęściej erotycznych) fantazji. Autor ¬ (…) próbuje nadać codziennym wydarzeniom interesującą, teatralną formę, odwołuje się do przeżyć widza, o tym, co psychiczne mówi poprzez to, co cielesne. Jednocześnie próbuje zbadać, jak daleko w ramach tej estetyki można odejść od realizmu, przetworzyć i przekroczyć rzeczywistość” (źródło ADIT). Reżyserka Natalia Sołtysik zainstalowała całą opowieść na niecodziennej terapii grupowej, gdzie bohaterowie Mayenburga rekonstruują swoje i nie swoje doświadczenia z pozycji dystansu lub emocjonalnego przeżycia. Eksplorując wytyczone przez prowadzącego  relacje i osobowości - poszukują drogi do lepszych wersji siebie.

Natalia Sołtysik

Absolwentka filmoznawstwa UJ w Krakowie i Wydziału Reżyserii Dramatu Akademii Teatralnej w Warszawie. Zadebiutowała w warszawskim Teatrze Współczesnym bardzo dobrze przyjętym spektaklem „Szafa”wg Mishimy Yukio, gdzie wyreżyserowała też później „Historię miłosną” wg.J.L.Lagarce'a (listopad 2010). Zrealizowała także „Szarańczę” wg Bljany Srbljanović (Teatr Ateneum, Warszawa), a zaraz potem - w ramach dyplomu Wydziału Aktorskiego na krakowskiej PWST - „Mewę” Borysa Akunina. Przedstawienie to zdobyło kilka nagród aktorskich na Festiwalu Szkół Teatralnych w Łodzi. W 2011 współpracowała z niezależnym Stowarzyszeniem TERAZ POLIŻ, czego wynikiem był spektakl „Transgiovanni” wg. ”Dekameronu” Bocaccia. Realizowała czytania dla Instytutu Rumuńskiego, Teatru Rozmaitości w Warszawie i Teatru Nowego w Poznaniu. W rankingu miesięcznika „Teatr” Najlepszy, Najlepsza, Najlepsi przez Jacka Sieradzkiego i Jacka Wakara została uznana za najciekawszy debiut.

Autor fotografii: Jennifer Kramer