Z wizytą u prof. Marka Kwiatkowskiego

foto: http://www.sucha.getphoto.pl/

27 maja 2011

 

DK Zacisze zorganizował wyjazd dla studentów UTW i Przyjaciół w celu zwiedzenia Suchej i jej najbliższej okolicy. Plan był bardzo napięty. Obejmował zwiedzanie zwiedzanie Bazyliki Mniejszej (Lustro Twardowskiego słynnego maga z XVI wieku) w Węgrowie, Zamku w Liwie oraz zwiedzanie z profesorem Markiem Kwiatkowskim Skansenu w Suchej.

Profesor Marek Kwiatkowski
Profesor doktor habilitowany, historyk sztuki, absolwent Uniwersytetu Warszawskiego. Urodził się w 1930 roku w Caen we Francji. Absolwent historii sztuki na Uniwersytecie Warszawskim. Już w trakcie studiów pracował w Muzeum Narodowym w Warszawie jako osobisty asystent profesora Stanisława Lorentza.
Człowiek wielu zasług dla polskiej kultury i historii. Pierwszy kustosz (od 1960r.) odbudowanego Pałacu na Wodzie w Łazienkach Królewskich. Przez 48 lat był dyrektorem Łazienek Królewskich, którego sukcesem jest scalenie obiektów łazienkowskich i parku pod jednym zarządem. Brał udział w restauracji i urządzaniu wnętrz zabytkowych obiektów w Łazienkach Królewskich. W Starej Pomarańczarni stworzył pierwszą w Polsce Galerię Rzeźby Polskiej. Zaangażował się w odbudowę Królikarni i powstanie w niej Muzeum Xawerego Dunikowskiego. Inicjator powstania Muzeum Wychodźstwa Polskiego im. I. J. Paderewskiego w Łazienkach Królewskich, Muzeum Harcerstwa oraz Muzeum Architektury Drewnianej Regionu Siedleckiego w Suchej, w którym uratował przed zniszczeniem kilkanaście zabytkowych obiektów, w tym XVIII-wieczny dwór barkowy. Przyczynił się do powstania Muzeum Kolekcji im. Jana Pawła II, mianowany później przez Prymasa Józefa Glempa Przewodniczącym Rady Naukowej tego Muzeum. Pierwszy kurator odbudowanego Zamku Królewskiego oraz autor wnętrz w Pałacu w Otwocku Wielkim.
Sprawował nadzór merytoryczny przy rewaloryzacji hotelu Bristol, Pałacu Prezydenckiego, Zamku w Krasiczynie, budynku Trybunału w Lublinie, Pałacu w Sannikach, dworu w Orońsku, zespołu pałacowo-ogrodowego w Siedlcach, wieloletni opiekun Pałacu Belwederskiego, pomagał w odrestaurowaniu kościoła panien Wizytek w Warszawie. Inicjator i współorganizator sprowadzenia do Polski prochów króla Stanisława Augusta Poniatowskiego.
Badacz historii Warszawy, znawca historii sztuki i architektury polskiej, autor wielu odkryć w zakresie historii sztuki, autor kilkudziesięciu naukowych pozycji książkowych sławiących dzieje i historię polskiej sztuki.
Inicjator życia kulturalnego, organizator wystaw, popularyzator kultury polskiej na świecie, patriota, uratował przed zniszczeniem lub wywiezieniem z Polski wiele dzieł sztuki. Zaangażowany w ratowanie cmentarza na Powązkach (z Jerzym Waldorffem) oraz cmentarza na Bródnie. Wieloletni prezes Towarzystwa Opieki nad Zwierzętami, przewodnik warszawski.
Jego dorobek popularyzatorski obejmuje 25 książek poświęconych sztuce Warszawy i Polski. Wśród których są tak znane tytuły jak: Polscy malarze koni; Niechaj Twych ulic wiatr mnie owionie...; Wspomnienie dawnej Warszawy; Znane i nieznane – rezydencje, ludzie, wydarzenia; Wokół wieży ratuszowej; Stanisław August – Król Architekt; Jan Krystian Kamsetzer architekt króla Stanisława Augusta (współautor); Szymon Bogumił Zug architekt polskiego Oświecenia; Architektura mieszkaniowa Warszawy od potopu szwedzkiego do Powstania Listopadowego; Belweder; Historia Warszawy XVI-XX wieku. Zabytki mówią; Wielka Księga Łazienek.
Napisał też ponad 300 różnego rodzaju publikacji, rozpraw naukowych i artykułów. Jest animatorem życia kulturalnego, zawsze uczestniczy w akcjach popularyzujących zabytki stolicy i za tę działalność został uhonorowany przez Urząd Miasta tytułem Homo Varsoviensis. Jest też laureatem wielu nagród i wyróżnień, posiada liczne odznaczenia, jak m.in. Krzyż Komandorski Orderu Odrodzenia Polski, Złoty Krzyż Zasługi, Order Św. Stanisława, Order św. Łazarza, Order Uśmiechu.
Obok wielu różnorodnych pasji oddaje się chętnie malarstwu malując najczęściej realistyczne pejzaże.